هیچ محصولی در سبد خرید وجود ندارید
چوب توسکا :
حدود ۹ درصد از حجم جنگلهای شمال ایران را چوب توسکا تشکیل میدهند. از نظر ظاهری تا حدودی مشابه چوب راش میباشد. رنگ سفید، زرد تا صورتی کم رنگ یا در بعضی مواقع مخصوصا در گونه هایی که در ایران رشد می کنند، صورتی مایل به قرمز نیز دراین چوب مشاهده می شود. رنگ چوب توسکا در برابر نور آفتاب به قهوه ای مایل به قرمز تبدیل می شود. در صورت برداشت چوب توسکا در پاییز، به محض برش، رنگ آن سفید است و پس از گذشت زمانی کوتاه به قرمز یا صورتی کمرنگ گرایش پیدا میکند. چوب درخت توسکا در برخورد با رطوبت هوا فاسد میشود. پس از برش چوب، آن را خشک کرده و یا در آب قرار می دهند. مقاومت این چوب پس از تماس با آب چندین برابرمی شود. چوب توسکا نسبتا ً نرم بوده و از وزن نیمه سنگین تا سبک دیده میشود. الیاف ِ یکدست و بافتی یکنواخت از ویژگی های ظاهری این درخت میباشد.
چوب راش :
یکی از معادن بزرگ چوب راش، جنگل های سواحل جنوبی دریای خزر و آذربایجان است که از با کیفیت ترین انواع درخت راش در جهان به شمار می آیندکه بدلیل افزایش برداشت در دهه های قبل در برنامه توسعه ۵ ساله های دولت، اجازه برداشت درخت راش ممنوع شد. چوب راش به شکل طبیعی رنگ کرم متمایل به قرمز دارد که در مجاورت نور به رنگ زرد متمایل میشود. چوب راش از بافت یکنواخت و خوش تراشی برخوردار است. نیمه سنگین و سخت است. دربرابرفشار و فرسایش از مقاومت زیادی برخوردار است. قارچ ها و حشرات نمیتوانند به راحتی در آن نفوذ کنند. دارای ضخامت زیادی است (قطرتقریبی۲متر) عدم وجود گره درسطح چوب از مشخصه این چوب است.
چوب بلوط:
بلوط ایرانی با آب و هوای ایران بسیار سازگار است و در بخش اعظمی از شمال تا جنوب شرق و رشته کوه های زاگرس آن را کشت میکنند کهگاها ارتفاع آن به۱۰متر و بیشتر نیز میرسد. این درخت از انعطافپذیری بالایی برخوردار است. عمر درخت بلوط به بیش از 400 سال نیز میرسد. چوب بلوط، فشرده و محکم، سخت و سنگین است و نماد قدرت و استقامت نیز می باشد. یکی از ویژگی های منحصر به فرد چوب بلوط سطح زبر و پر از نقش و نگار آن می باشد.
چوب مَلَچ :
درخت ملچ در جنگل های شمال ایران رشد میکند. این چوب رنگی قهوه ای مایل به قرمز دارد. چوبی درشت بافت، نیمهسخت و نیمهسنگین است. چوب ملچ از خانواده نارون می باشد و یکی از خوش نقش ترین چوب های ایرانی به حساب می آید. ارتفاع درخت ملچ یا نارون در طول عمر 150 تا 400 ساله خود، با توجه به گونه، تا ارتفاع 40 متر رشد کرده و قطر تنه آن نیز به 1.8 تا 2 متر میرسد.
چوب گردو:
چوب گردو چوبی ریز بافت، به رنگ خاکستری مایل به قهوه ای تیره و دارای نقوش زیبا و نسبتا ً با دوام و نیمه سنگین است. این چوب یکی از بهترین و خوش تراش ترین چوب های مورد استفاده در ایران است و بافتی بسیار زیبا و خوش رنگ دارد و با گذشت زمان تیره تر می شود. چوب گردو در برابر پوسیدگی مقاوم نیست و عواملی مانند تغییر در رطوبت و گرما، می توانند به آن آسیب برسانند. اگر درفرآیند خشک کردن چوب گردو، از بخار استفاده شود باعث می شود تا رنگ چوب بیشتر به خاکستری متمایل شود.
چوب وَن:
درخت ون یا زبان گنجشک در بیشتر مناطق شمالی می روید. چوبی دارای مقاومت و سختی مناسب و دارای قابلیت فرم پذیری خوبی می باشد. رنگ این چوب عموما ً زرد ملایم است. این چوب نیمه سنگین و نیمه سخت است و همچنین گره کمی در چوب مشاهده می شود.
چوب آزاد:
درختی است بومی قفقاز و البرز (جنوب و جنوب غربی دریای خزر) رنگ آن قهوه ای مایل به نارنجی است. چوبی سنگین و با مقاومت بالا است. عمر درخت آزاد طولانی و پوست تنه آن، صاف و نقره ای تا خاکستری است که به صورت پلاک از تنه جدا میشود و جای آن نارنجی است.
چوب اَفرا:
درخت افرا بیشتر در مناطق جنگلی روییده می شود و رنگ چوب درخت افرا سفید مایل به کرم است. این چوب نیمه سنگین و نیمه سخت و کم وزن است. خانواده چوب افرا دارای گونه های مختلفی در ایران است از جمله میتوان افرا پلت، افرا شیردار و کیکُم را نام برد. در پرچم کانادا برگ درخت افرا طراحی شده است.
چوب توت:
توت دارای چوبی سخت، نسبتا نرم و سبک است. رنگ چوب درخت توت قهوه ای طلایی است که با افزایش سن، رنگ آن به قهوه ای مایل به قرمز تیره تغییر می یابد. رنگ چوب با قرار گرفتن در معرض نور خورشید نیز به قهوه ای متمایل می شود. چوب توت مقاومت بسیار بالایی در برابر پوسیدگی و حشرات دارد.
چوب گلابی:
درخت گلابی در نواحی معتدل رشدمی کند. از آنجایی که رشد این درخت کند است، چوب حاصل از آن متراکم وسخت بوده و در دسته ی چوب های کمیاب و گران قیمت قرار میگیرد. رنگ این چوب قهوه ای روشن مایل به قرمز است.
چوب مَمرِز:
حدود 3۰% ازجنگل های شمال کشور را درختان ممرز تشکیل می دهند، ممرز دارای چوبی نیمه سخت، نیمه سنگین با الیاف درهم است. رنگ چوب ممرز خاکستری سفید است که وسط این چوب قهوه ای مایل به زرد روشن است که به وضوح ازچوب های دیگر تشخیص داده می شود. این چوب در نور آفتاب به مرور زمان زرد می شود. در گذشته رومیان به دلیل استحکام و مقاومت بالای این چوب، برای ساختن ارابه های خود از آن استفاده میکردند.
0